โคลงสุภาพ (ฉบับซี้ซั้ว)
posted on 13 Aug 2009 22:12 by menozawa in A-Diary-Storyวันนี้ . . . ฉันช่วยคนแต่งโคลงสี่สุภาพ
ด้วยความที่ว่า . . . ผ่านพ้นเลยวัยสร้างสรรค์มานาน
ทำให้จินตนาการดีๆ ที่ควรจะมีมันหายไป
สุดท้ายก็ได้กลอนเสื่อมๆ มาอันนึง
.
.
.
ณ ยามเช้าวันหนึ่งแสงแดดส่อง ฉันแหงนหน้าเมียงมองหมู่นกน้อย
เสียงเจื้อยแจ้วเจ้านกดังรอคอย สายลมลอยพัดพริ้วปลิวโบกมา
กลิ่นดอกไม้แสนหอมลอยละลิ่ว ฉันเริ่มหิวอยากกินหอยที่ยะลา (เริ่มเสื่อม)
ฉันวิ่งหาทะเลที่มีปลา อนิจารอบกายมีแต่ปลิง
.
.
.
อย่างว่าแหละ . . . เสือกมาแต่งกลอนก่อนนอน
มันก็จะได้อะไรที่มันลอยออกมาจากความฝัน
จากของดีๆ ก็กลายเป็นของเน่าๆ แต่แม่งตรงหลักไวย์ยากรณ์แผนผังโคลงสี่
แต่งเสด รู้สึกสมเพชตัวเองชะมัด . . . เสื่อมได้อีก!!!!

ดีกว่ากลอนแบบถูกไวยากรณ์เป๊ะๆๆอีก
#1 By maxiem on 2009-08-13 22:31