วันนี้ . . . ฉันช่วยคนแต่งโคลงสี่สุภาพ

ด้วยความที่ว่า . . . ผ่านพ้นเลยวัยสร้างสรรค์มานาน

ทำให้จินตนาการดีๆ ที่ควรจะมีมันหายไป

สุดท้ายก็ได้กลอนเสื่อมๆ มาอันนึง

 .

.

.

             ณ ยามเช้าวันหนึ่งแสงแดดส่อง   ฉันแหงนหน้าเมียงมองหมู่นกน้อย

เสียงเจื้อยแจ้วเจ้านกดังรอคอย                 สายลมลอยพัดพริ้วปลิวโบกมา

             กลิ่นดอกไม้แสนหอมลอยละลิ่ว    ฉันเริ่มหิวอยากกินหอยที่ยะลา           (เริ่มเสื่อม)

ฉันวิ่งหาทะเลที่มีปลา                              อนิจารอบกายมีแต่ปลิง

 .

.

.

อย่างว่าแหละ . . . เสือกมาแต่งกลอนก่อนนอน

มันก็จะได้อะไรที่มันลอยออกมาจากความฝัน

จากของดีๆ ก็กลายเป็นของเน่าๆ แต่แม่งตรงหลักไวย์ยากรณ์แผนผังโคลงสี่

แต่งเสด รู้สึกสมเพชตัวเองชะมัด . . . เสื่อมได้อีก!!!!

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ไม่เห็นเป็นไรเลย ฟังแล้วมันก็สนุกดีค่ะ
ดีกว่ากลอนแบบถูกไวยากรณ์เป๊ะๆๆอีก

#1 By maxiem on 2009-08-13 22:31

ฮาโคตร

#2 By Sakamoto Miwa on 2009-08-14 09:25

ฮ่าๆๆๆ แหมมีแวะไปกินหอยที่ยะลาซะด้วย คิคิ open-mounthed smile

#3 By Aerispe on 2009-08-14 12:43

ถึงท่อนกินหอยแล้วเริ่มฮา 55555big smile

#4 By เม่น (. . )zZ (117.47.135.167) on 2009-08-21 10:52

บ่มักเลยวะเซงโว้ยangry smile

#5 By ควาย (222.123.12.119) on 2009-11-12 16:11