เมื่อวานกับเทมปุระกุ้ง
posted on 31 Jan 2007 10:06 by menozawa in A-Diary-Storyเมื่อวานนี้
หลังเลิกเรียน
ฉันนึกครึ้ม
เข้าร้านตัดผม ซอยผม
เปลี่ยนลุค เปลี่ยนมุมมอง(ไปได้นิดหน่อย)
หลังจากนั้น
ฉันเริ่มหิว
เดินหาของกินในอีกฟากหนึ่งของมหาลัย
แถวนั้น . . . เป็นที่ๆฉันไม่ค่อยได้ไป
เพราะอยู่ไกลจากตึกที่ฉันเรียน
เดินไปเดินมา ไปเจอร้านราเมงร้านหนึ่ง อยู่ใต้หอพัก
ฉันเดินเข้าไปนั่ง และสั่งราเมงหมูทอด
ฉันหันหลังให้หลังร้าน และหันหน้าให้หน้าร้าน
ฝั่งขวาฉันมีหญิงคู่หนึ่งนั่งรออาหารอยู่
หน้าร้านมีอุปกรณ์ทำอาหาร
เตา กระทะ หมอต้มเส้น และผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งทำอาหารอยู่
ฉันนั่งมองเขาทำไปเรื่อย
สักพัก . . . เขาทำกุ้งชุบแป้งทอดตกพื้น
.
.
.
เขาตกใจ รีบมองไปรอบๆ
ฉันรีบหันหน้าหนี ทำเป็นไม่เห็น
พอเขาเก็บกุ้งชุบแป้งทอดขึ้นมา
ฉันนั่งมองว่าเขาจะทำอย่างไรกับมัน
.
.
.
เขาเอามันไปวางในตะกร้ารองน้ำมัน
และหลังจากนั้น . . .
มันก็ถูกเสริฟพร้อมกับยากิโซบะไปยังโต๊ะหญิง 2 คนข้างๆ
ฉันนั่งอึ้ง . . . ทำไมมักกง่ายอย่างนี้หนอ
แต่เมื่อราเมงของฉันมาเสริฟอยู่บนโต๊ะมั๋ง
ฉันลังเลว่าจะกินดีรึเปล่า
.
.
.
อร่อยดีแฮะ
คราวหลังจะกินร้านนี้อีกดีไหมนะ
แต่ร้านนี้มักง่ายจนน่าเกลียด
สับสนในตัวเองจิง - -;;
.
.
.
ลองคิดในมุมกลับกัน
ถ้าตามร้านอาหารใหญ่ๆหรือโรงแรม
ที่ไม่ได้ประกอบอาหารให้เห็นอย่างนี้
แต่ทำอาหารตกพิ้นอย่างนี้
ถึงเขาเก็บขึ้นมา หรือทำอะไรเราก็ไม่อาจรู้ได้
เพราะเราไม่เห็น
เรื่องบางเรื่องถ้าไม่รู้ ไม่เห็นเลยอาจจะดีกว่ามั๊งเนี่ย

แอะ... ทำไมไม่โวยวายเลย ปล่อยให้เค้าทำเรื่องผิดๆแบบนั้นได้ไง

เราจะเดินเข้าไปบอกตรงๆ เลยว่า เห็นนะว่าทำอะไรอ่ะ
แล้วก็ดูว่าเค้าจะทำยังไง จะรับผิดชอบกับสิ่งทีเ่กิดขึ้นอ่ะป่าว
เพราะอย่างน้อยๆ เค้าน่าจะมีจิตสำนึกและจรรยาบรรณที่ดีบ้าง
ไม่ค่อยปล่อยไว้เลย คนมักง่ายแบบนี้
#1 By ...Cheon... on 2007-01-31 10:26