วันนี้...วันสำคัญของเรากำลังจะหายไปอีกวันหนึ่ง

นั่นคือ...วันครบรอบการคบกันกับแฟนของเรา
นับแต่วันที่เราเริ่มมีแฟนครั้งแรก...

เปล่า...เราไม่ได้เลิกกันหรอก
เพียงแต่...วันนี้จะไม่ใช่วันสำคัญสำหรับเราอีกต่อไป

.

.

.

เรารู้จักกับเขามานาน...ตั้งแต่อยู่ม. 4 หรือ 5 นี่แหละ
จำไม่ได้หรอก ว่าคุยกันวันแรกเมื่อไหร่

แต่เราจำได้ว่า...เราคุยกับเขาครั้งแรกที่ไหน
เราจำได้ว่า...เราเจอกับเขาครั้งแรกที่ไหน
เราจำได้ว่า...เราจับมือกับเขาครั้งแรกที่ไหน
เราจำได้ว่า...เราดูหนังครั้งแรกกับเขาที่ไหน
เราจำได้ว่า...เราเดินกัน 2 คนแบบ "เดท" ครั้งแรกที่ไหน
เราจำได้ว่า...เราเจอเพื่อนของเขาครั้งแรกที่ไหน

(และ เราเจอกันในเกมส์แรคนารอค ครั้งแรก ที่ไหน ให้ไอเทมอะไรแก่เขาด้วย)

.

.

.

เราคิดว่า ความทรงจำเหล่านี้
...ถือเป็นสิ่งสำคัญที่น่าจดจำของเรา...

เมื่อวันศุกร์ที่ 10 พฤศจิกายน 2002
เวลาประมาณ 1-2 ทุ่ม เราได้ส่ง sms มือถือสั้นๆไปให้เขาว่า
"Long ma pen Fan kan mai?"

นั่นแหละ...จุดเริ่มต้นของการคบกันแบบแฟนของเรา

.

.

.

เวลาผ่านมา 4 ปี เราก็ยังรักกันอยู่
อยากให้ความสำคัญในวันนี้มีความพิเศษ
แต่...เขากลับดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจเอาซะเลย
แถมอาจจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าครบรอบแล้ว

เลยถามไปว่า

"ระหว่าง...จะให้เราเฉยๆไปกับเรื่องนี้ ไม่โกรธ ไม่รู้สึกอะไร เฉยๆไปเลย
แล้วปีต่อๆไป เราก็จะไม่สนใจในวันนี้อีกแล้ว และจะไม่พูดถึงอีกด้วย
กับ...จะให้เราโกรธ ไม่พอใจ แล้วงอนแล้วก็ต้องมีคนมาตามง้อ
นายอยากเลือกข้อไหน?"

สุดท้าย...ก็โดนขัดจังหวะในการคุยไปก่อน
เขาก็เลยยังไม่ได้เลือกว่าตอบข้อไหน

.

.

.

เราอาจจะคิดมากไปเองก็ได้
ว่า "วันแบบนี้" เป็น "วันสำคัญ" สำหรับเรา
แต่มันคงจะเป็นเพียงแค่ "วันธรรมดา" สำหรับเขา

เราคิดว่า...ในเมื่อวันครบรอบการคบกัน
ที่มีคนให้ความสำคัญเพียงแค่คนเดียว
แต่อีกฝ่ายคิดเพียงแค่ "วันธรรมดา" ที่ไม่ต้องใส่ใจอะไรเลยก็จบ
แล้วแบบนี้ มันจะเรียกว่าวันสำคัญได้หรอ?

โอเค จบก็จบ...นี่คงจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราพูดถึงวันนี้
ต่อไปจะไม่พูดถึงมันอีก แล้วจะพยายามลืมๆมันไป
สุดท้าย ก็คงจะกลายเป็น"วันธรรมดา"สำหรับเรา

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

น่าเห็นใจนะคะ
แง่นึง-ถ้าไม่เก็บเอามาคิดได้ก็ดีเหมือนกัน ต่อไป เรื่องนี้จะได้ไม่เป็นปัญหาอีก
แต่อีกแง่นึง-ถ้าการเปลี่ยนวันสำคัญให้กลายเป็นวันธรรมดาเป็นการทำร้ายจิตใจตัวเองล่ะ แล้วถ้าปีหน้าล่ะ แล้วปีต่อๆ ไปล่ะ เราจะรับมือกับเหตุการณ์แบบนี้ได้อยู่มั้ย
ส้มว่า...ลองคุยกับเค้าดูนะ คุยกันดีๆ เวลาที่ทั้งคู่อารมณ์ดีน่ะค่ะ บางทีอาจจะมีทางออกดีๆ ที่พบกันครึ่งทางก็ได้
เอาใจช่วยนะ (",

#1 By s u m m e r on 2006-11-12 09:21

เฮ้อ...
เศร้าอ่ะ

ขอเศร้าด้วยจิ
ตอนนี้หัวใจมันก้อง๊องแง๊งๆ
อืมม ก็พอเข้าใจความรู้สึกนะครับ

เพียงแต่ ไม่ควรให้เรื่องนี้มาทำให้มีผลกระทบกับความสัมพันธ์กันเลยนะ

#3 By Grëêñßåÿgøñ™ on 2006-11-13 08:39

เพระว่าโรคุยกันแล้วเลยไม่รู้จะคอมเม้นต์อะไรดี เอาเป็นว่าบางทีก็ปล่อยวางบ้างละกันเน้อ
...ต้องพยายามอย่าไปสนใจเห่อๆ

งอนแม่งเลย

#4 By หนูพุก on 2006-11-13 08:40

ใครว่าโกโก้ครั้น ราดด้วยบีทาเก้นไม่อร่อย

ขอเสนอการทำงาน work at home ใช้เวลาเพียง 15 ชั่วโมง ต่อวัน คุณก็สามารถทำเงินได้มากกว่า 500 บาทต่อเดือน ด้วยการเป็นพนักงานขาย โกโก้ครั้น ผสมบีทาเก้น

#5 By ขาจรลึกลับ (58.8.37.40) on 2006-11-13 10:59

มีคนยังให้ความสำคัญอยู่สักคนก็ยังดีนะ
อย่าให้สิ่งดีๆ ถูกลบเลือนเพราะการนี้เลย

#6 By 7 days ago on 2006-11-14 00:39

น้อยใจ อีกแล้ว..
แต่ผมว่า คุณคงไม่ลืมง่ายๆ หรอก
วันนั้น ...
ว่าแต่ว่า ชาตินี้ เราจะได้ sms อย่างนั้นบ้างเปล่าหว่า ...?
อ่อ ..โทดที่ ทำลายบรรยกาศ เศร้าซึม..
อ่ะ ... มาต่อ
น่าใช้เวลา คุย กันมากขึ้น ถ้าทำได้
ที่ที่ไม่มีการขัดจังหวะ ..
น่าประทับใจ ที่คุณ จำสิ่งที่คนเราควรจำได้ ... ดีแล้วหละ

#7 By (¯`•¸®·neo590·) °´¯)* on 2006-11-14 06:05